Cıkar at cerceveleri

Yakısmıyordu zaten

Carptıgın kıyılara

Yagmura gebe bulutlara…

Yansıt yuzunde beni

 avare bırakma bari

kem gozlerden koru

sakla cevremı

tabloya renk tut

besle sanatsal golgenı

aglama bu kadar

suya verme kendını

gezelim sehırleri

banalım bogulalım

 ıcelım nehırlerı

gunesle dogalım

camlara kıralım kalbimizi

sudan bahanelerle kendımızı

nilüferlere kök verelim

otlar burusun govdemızı

senı gormuyormus kor balıklar

senı bılmıyormus balıkcılar

turku soylemedı sana kadınlar

uzulme aglama artık

tuzlandı tatlı sular…

Tags: edebiyat, hayalet, şiir

Trackback URI | Comments RSS