Şub 08 2008
METRO EDEBİYATI
Bindiğim duraklar şahitsiniz gırtlağıma çökmedi mi kelimeler? Gem vurmadı mı sözlerime beni çiğneyen gölgeler? Nasipsizmiş Kızılay durağında inenler. Hakkı haykıran sözlerimi işitmediler…
Memurlar, öğrenciler ve bütün kendini gurbete sevdalı bilenlerle sepya hüzünlerimi paylaştık sabahın ilk fren düdüğünü duyarken beyaz çizgiyi geçtiğimiz noktalarda…
Hep Leyla idi sevilenler hep Mecnun oldu öleceğini bilenler ah ! 1 saniye içinde inip binenler
Hep aynıydı müzik çalarlarda dinlenenler. İntiharı aşkın gereği gibi düşünenler ve gururu sevdayla tüketenler meftun olamadan gidenlerdi…
Ve bir gün yer devindi, toprak rüzgarla bir olup kükredi, beni de içine çekiverdi…
