Ruh kardeşliği nedir bilir misin ey can? Bilmezsin gaiptir çünkü. Gariptir çünkü. Kardeşinin mutluluğu, senin içinde sürur damlalarıyla doluşan bir okyanus olur. Tutamazsın ağlayıverirsin. Ağlamak dayanılmaz mutluluk verir bu hal içindeki insana. Daha çok ağlamaktan ense kökünde bir sancı belirir, adeta iliklerin yürümektedir gözlerine.
Dua ve rüya kardeşliğin bağlarıdır. Kimse koparamaz. Gaiptir çünkü.
Garipsin en az benim kadar. Gülmen gereken yerde ağlayabiliyorsun benim kadar. Ağlaman gereken yerde ümidin oluyor yüzünde güller açıyor.
“İçi titreyerek korku duyanlara” indirileni okumak, heykeltıraşın hayatında yeni bir sayfa açtı. İlkokul, ortaokul, lise, üniversite; İstanbul, Paris, Londra;bunca yer bunca zaman bunca insan neden daha önce bunlardan bihaberdi. Sanki her şeye perde çekilmiş sanki her şey maskelenmişti. Ellerini değdiği seramik çamuruna baktı ve “lanet olsun” dedi. İçten bir lanet olsundu bu. Kendi yaptığı heykelciklere hayranlık duyuyordu ve insanlar da hayrandı. Ama onlara hayranlık duymak ne kadar mantıksızdı. Bir şeylerin kopyasıydı. İlham denen şey “göktekilerin yerdekileri hatırlatmasından başka bir şey değildi. Eser ise yerdekilerin küçük bir kopyasıydı. Üzerinde günlerce çalıştığı heykelin burnunun üzerine var gücüyle bir yumruk salladı. Heykelin suratı yamulmuştu. Atölyesinden çıkarken niyeti atölyeyi içindeki her şeyle birlikte satıp arkadaşlarından çevresinden uzaklaşarak kendini O’nu okumaya vermekti. Arabaya bindiğinde sol kolunda beliren ağrının kalp krizi belirtisi olduğunu anlamıştı. Ancak bu üçüncü krizdi ve ona biçilen yaşam son bulmuştu. Eserleri ölümünden sonra çok ünlendi. Özellikle burnunu kırdığı heykel şaheseri olarak görülüyordu.
Bizim kültürümüze tamamen aykırı bir film olmasına rağmen Amerikan kültürünü ana hatlarıyla anlatan bir film. Rap müzikle uğraşanların izlemesi gereken bir film diye düşünüyorum. İçinde rap yok ama malzeme olabilecek sıkı laflar var. Filmin sonunda Juno’nun söylediği şarkıyı bulabilirsem buraya yüklerim yakında melodisi ve sözleriyle hoşuma gitti. Film 21 Martta sinemalarımıza geldi. 10000 BC yi izleyip yine de sinemaya gideceğim diyorsanız bu filmi izleyin diyebilirim.
İç içe disiplin daireleri: Ceberut dairesi, melekût dairesi, kitaplar dairesi, peygamberler dairesi, veliler dairesi, insanlar dairesi ve tüm canlı cansız dairesi.18
Günün adamı değil demin adamı olmak.24
Diriliş eri olmak bu çağda da inanç erleri, ahlak kahramanları, büyük Müslüman şairler, mimarlar, musikişinaslar, bilginler,askerler, devlet adamları yetiştirmeyi inançtan ayırmamak demektir. 29
Üzüm şarabına karşın seher sarhoşluğu vaat etmek…36
İyi adamlar bir daire çizerler ve dışına çıkmazlar dairenin içinde eşi ve çocukları olur. Bazı adamlar birkaç daireyi kapsar. Ama bazı adamların da kaderi daireleri genişlettikçe genişletir. Senin baban bu adamlardan biriydi…
İyi bir macera filmi, müzikleri kalitesiz ama senaryo güzel denilebilir. Şamanist yaklaşımlar var. Oyuncular genel itibari ile başarılı. Filmde yukardaki gibi olgun sözler de yer alıyor. Filmde her an bir mamut, dinazor, pars çıkabiliyor. Piramidlerin inşasına da farklı bir yorum getiriliyor filmde.
Önceki gece ADAM’da (Ankara Düşünce Araştırma Merkezi) Numan Kurtulmuş Küreselleşme ve İslam Dünyası başlıklı bir sunum yaptı. İlk yarım saatinde çok sıkılmıştım. Yeni şeyler söylenmiyordu çünkü. Ama son onbeş dakikada merak ettiğim sorulardan bazılarına cevaplar verilmiş oldu.
Bunlardan en güzeli niçin Türkiye Japonya gibi olamamaktadır sorusuna verilen cevaptı. Türkiye Japonya gibi olamaz çünkü geçmişte küresel güç haline gelmiş devletlerin yeniden güçlenmesi oldukça zordur. Ama güçlendiğinde de durdurmak zordur. Ve Türkiye Japonya gibi olamaz çünkü coğrafyası, kültürü, birikimleri buna izin vermez.
Ne yapmalıyız sorusunun cevabı ise asla yenildiğimizi düşünmemeliyiz. Yeni bir insan, yeni bir paradigma ve yeni bir düna mantığıyla hareket etmeliyiz.
Okuldan çıktım yürüyorum metroya. Yağmur bastırdı, şemsiyem var içimden şarkı söylemek geçiyor. İnsanlar ne der diye düşünmeksizin başlıyorum söylemeye. “Dalgalandım da duruldum” diyorum. Gökyüzü inadına durulmuyor dalgalanıyor, ben de coşuyorum artık iyiden iyiye bağırıyorum “dalgalandım dalgalandım” Metro durağında sağanaktan insanlar çıkamıyor, aralarından şarkıyı daha güçlü bağırarak geçiyorum. İçerde ses yankılanıyor.Yağmur duruyor, insanlar duraktan çıkıyor ve ben susuyorum…
