sesinin ucunda yanıklık hissedilen her çocuk

bir mini ibrahim tatlıses potansiyeli taşır şehrimde..

soyunmayı sanat sayanlarla

hayatı tüm çıplaklığıyla anlatanların kavgası duyulur

her yazlık sinema çıkışlarında şehrimin…

her araba süren genç delikanlının

pioner marka teybinin sesini yükselttikçe

adamlığı artıverir bir anda

şehirler arası terminale

son zaman modası ile gidilir

ve çift dingilli gözyaşlarıyla dönülür

giden mutlaka önemlidir

çünkü gitmek yeterli önemi verir insana

ya da gitmeyince anlaşılmaz önemi kimsenin

şehrimin göbeğinde yüksek apartmanların pencerelerine

yerleştirilmiş çicekler kurar içeri ile dışarının

mahremiyet ilişkisini

ya da eskinin yeniye direnişinin

son belgesi görevini üstlenirler bir nevi

trafik olmaz şehrimde ama geç kalınca bir yere

varmış izlenimi verir her adam

araba sayısı kadar bisiklet vardır.

belki de o yüzdendir bu soyut trafik…

Tags: , biz, hemşeri, şiir

Trackback URI | Comments RSS