Renkler ararım,

Kör gözümün fehiminden doğan

Güldüğüm gün,

Ertesinde ağlarım…

Bilinçaltı bir hüsrandır

Sağır duygular

Sessiz de olsa

Beyne yönelmiş isyandır…

İstasyonlardan çıkar eski isyanlar

Lokomotif sesi daha bir öfke verir

Kızgın kalabalığa yayılır

Yurdun vücudu ışıldar…

Tags: biz, röntgen, şiir

Trackback URI | Comments RSS