ANAKARADA METRO EDEBİYATI yazısına yapılan yorumlar

gereksiz tarafından

gereksiz — Thu, 19 Jun 2008 19:38:40 +0000

her zaman karşımda oturanların sağımdaki, solumdakilerin neler düşündüklerini merak ederdim, gözgöze gelmemek için ne bahaneler bulduklarını gözlemlemeye çalışırsım ama yazınızı okuduktan sonra metro seyahetlerimin seyri değişti, 1 kişiye değil kişinin diğer kişilerle ve ortamla olan alakasına bakmaya başladım. değişik bir paranoya oldu, iyi de oldu sıkılmıştım çünkü kendi paranoyalarımdan buarada o mutluluk manyagı kızın diline ve dişlerine dikkat ettim çikolatalı kek yediğine dair hiç bir emare yok oysa hadi dişleri geçtim dilinde kakaonun renginin kalmış olması gerekir, böyle bir durumda “reklam icabı” işte falan denir ama reklamı etkili kılan faktörlerden biri de gerçekçi olmasıdır burdan çıkaracağımız sonuç “bu reklam gerçekçi olmamış” tır velhasıl sizin de fark edeceğiniz üzere yazıdan önce ve yazıdan sonra diye ikiye ayrıldı metro seyahatlerim bir bu eksikti hayatımda zaten

No62NoExit tarafından

No62NoExit — Mon, 09 Jun 2008 11:53:31 +0000

gayet hoş bir şiir eline sağlık arkadaşım devamını bekleriz

fazi tarafından

fazi — Sat, 07 Jun 2008 17:19:15 +0000

kalemine sağlık

zeynep tarafından

zeynep — Fri, 06 Jun 2008 16:55:06 +0000

Ben de Ankara’yı sevmedim hiç, sevemedim..
Yazı harikaydı tebrikler
Çok güzel yazıyorsun gerçekten kalemine kuvvet..

gereksiz tarafından

gereksiz — Fri, 06 Jun 2008 15:26:58 +0000

ailem bir kaç günlüğüne ankaraya ziyaretime gelmişti kendileri bilmez ama ben ekonomik olsun diye 45 lik yapıp sürekli metro, ankaray ile gezdirmiştim onları e tabi zaman da kazanmak için. neyse döndüler memlekete aradım “baba nasılsınız? kar varmış oralarda” diye konuşuyoruz o haftada kitap okumaya vermişiz kendimizi çıkmıyoruz dışarı tabi bizimkiler bunu da bilmiyor, babam bana yöneltti aynı soruyu “sizin orda da varmış kar çok buz var mı ? ” diye cevaben “bilmiyorum” dediğimde babam ancak o zaman farkedeceğim şu sözleri söyledi “tabi nerden bileceksiniz yer altında yazşıyorsunuz?” durdum ve düşündüm hakikaten 45′ lik hayatımı esir almıştı yani o hafta eve kapanmamış olsam da fark etmeyebilirdim . Ankara yazılarınızın devamını bekliyorum.