Ruh kardeşliği nedir bilir misin ey can? Bilmezsin gaiptir çünkü. Gariptir çünkü. Kardeşinin mutluluğu, senin içinde sürur damlalarıyla doluşan bir okyanus olur. Tutamazsın ağlayıverirsin. Ağlamak dayanılmaz mutluluk verir bu hal içindeki insana. Daha çok ağlamaktan ense kökünde bir sancı belirir, adeta iliklerin yürümektedir gözlerine.

Dua ve rüya kardeşliğin bağlarıdır. Kimse koparamaz. Gaiptir çünkü.

Garipsin en az benim kadar. Gülmen gereken yerde ağlayabiliyorsun benim kadar. Ağlaman gereken yerde ümidin oluyor yüzünde güller açıyor.

Garibim, gaipsin.

Hiç beklemediğim kadar Cengiz Han’dan övgüyle bahseden bir film. Oskar’a aday olmuş bir film Rus bir yönetmenden ötürü kaybetmiş bir film. Yönetmen gerçekten başarılı ama milliyetinden kaybetmiş oskarı. Senaryoyu çok iyi bulmadım tabiî ki. Çünkü Cengiz Han’ı dünya çapında gerçekleştirdiği yarıküresel savaşıyla değil de işin başındaki boylar arası kavgayla anlatıyor. Bu kısımda Cengiz Han haklı görülür. Eşini kaçırmışlardır evlendiği gün. O da intikam peşindedir. Ve bu intikamı alakalı alakasız bir çok insanı öldürerek alır. Film izlenmelidir özellikle savaş sahnelerinden hoşlananların izlemesi gerekir.

bahçelerde yırtınan serçe yalnızlığı

neyin potasında eriyerek

meşke gönül verir

ufacık esen rüzgar

pelit dallarında tutunarak

bir kanada güç verir…

aşk elinden yorgun düşen

serçe, gözyaşına bakar

ruhunun çıktığını sanarak

ayaküstü bir akşamüstü

ölüverir.

yas tutar pelit ağaçları

dallarını yere eğiverir

yeni bir sabah olana dek.

ilk ışık ile hayati mevcudiyet

zılgıtları cıvıltılara sevkediverir.

(EN BÜYÜK FIRTINALARDAN SONRA BİLE SERÇELER ÖTÜŞMEYE DEVAM EDERLER,VE BİR SERÇE AĞLADIĞINDA ÖLÜR…)

evet tam bunu düşünürken yeni doğan güneşin içimde oksijene dönüşeceğini düşünürken mazhar fuat özkan girdi  sabahın köründe hayatıma ismet özel’in milli park şiirini bestelemişler çok güzel olmuş. dinlemenizi tavsiye ederim.mazhar fuat özkan’ın agu albümü yeni çıktı zaten heryerde bulunur. MİLLİ PARKBiliniyor şarkıların sırası bizdeBiliniyor hayat bizden razıdırOtların sarardığı yerlerde güneşKurşunun değdiği yerde heves kalmıştırBeni artık kimseler aramasınAşkın en tabanında yattığım anlaşılmasınKorkunçtur yalnızlığımız Bir oyun oynanır oyalanırızOrman değiliz artıkMilli parkızGözyaşları gizlenirİdare edilir durumİstesek de istemesek de Beraberiz yavrumŞimdi bir çok sayfasını Atlayarak bitirdiğim şu kitabınBaşından başlayabilirim deSonsuz gözyaşların

Cıkar at cerceveleri

Yakısmıyordu zaten

Carptıgın kıyılara

Yagmura gebe bulutlara…

Yansıt yuzunde beni

 avare bırakma bari

kem gozlerden koru

sakla cevremı

tabloya renk tut

besle sanatsal golgenı

aglama bu kadar

suya verme kendını

gezelim sehırleri

banalım bogulalım

 ıcelım nehırlerı

gunesle dogalım

camlara kıralım kalbimizi

sudan bahanelerle kendımızı

nilüferlere kök verelim

otlar burusun govdemızı

senı gormuyormus kor balıklar

senı bılmıyormus balıkcılar

turku soylemedı sana kadınlar

uzulme aglama artık

tuzlandı tatlı sular…

Yıldızlar dedikodu eder

İsa bizden yüksek diye

İnsanlar sözünü sarf eder

Biraz daha geç ölsek diye 

Kurulmuş ayar

Bir milim devinmez

İster dost ol ister ağyar

Bu yaradılış ilmidir bilinmez 

Saçlarımın ortasından tren geçer,

Şarkılarımın ortasından nehir ,

Yüzümde yüzlerce ben,

İçerimde hiç açılmamış bir ben,

Okunmamış yazılmamış bir ben…

Bahar, çocuğun en güneşli çağında

İçine düşen sevginin çiçeklenişi gibi

Yağmurun katrelerce toprakta belirişi gibi

Yüreğini delerek semaya erdi.

Cemre düşmüşte suya

Su yanmış

Ateş suya sevdalanmış

Ama ne çare

Müştereklik deva olmaz

Böyle derde.

Yollara düşmüş evliya

Dua etmiş yağmura

Çoraklaşmış kendide

Susuz kalmak da varmış kaderde

Takkesi düşmüş başından

İçi dolmuş

Dökülen gözyaşından

Dağlar inlemiş

Sızlayışından

İlk şebnem düşmüş

Toprak ümidi görmüş

Şebnem büyümüş

Bulutlar ağlamış

Evliya sevdasından dağlamış

Sessizce atan yüreciğini

Âşık maşukunun işaretini görmüş

Ağlamış ağlamış ağlamış….

Mükemmel cümleler kurdum

Kötülerini saymazsan

Sana hep âşıktım

Eğer aşka inanmazsan

Orta Anadolu da bir yerlerde

Közlerine terkedilmiş acı duygular

İçimde kımıldayan derde

Tuz biber eker

Kâğıt uçaklara kuyruk takarak

Teknolojiyle dalga geçen

Atlas okyanusunu yutarak

Ecelini boğulmaya iten

Yurdun evladı olmaksa suçum

İdamımdan da  yoktur korkum

Yorulunca başını yasladığın taş

Çölün bekçisi kaktüs

Her şey senden daha çağdaş

Hepsi birer vakanivüs