Why Canına..!

Apardığın apartman olsun

Getir şehrin göbeğine ek

İşaret parmağını kaldır

Değsin karaltısına bulutlar

Yere tükür karıncayı öperek

Süper ol bilmeyerek

Ötmeden uç manyetik kapıdan

Gül çıksın esaslı tabancandan

Şiir yaz mahpus yat

Nakaratsız şarkı söyle

Sözleri aldatmadan!

Kültür mantarları arasında

Bir ayrık otuydun

Bırak yansınlar

Onlar senden daha odun

Dur ama sakın ölme!

Kefen yok senin gibisine

Hiç olmazsa bir kafiye bekle

Gelince gidersin…

Uzat boynuna hamaylıklar bağlayayım

Ulu ağaç gibi

Yaşken eğilmeyesin

Yaşlıyken eğmeyesin…

Yüksek rakımlarda ağlayayım

Kartallar gibi

Pençelerin beni ayırmasın

Benden ayrılmayasın…

Yollar davamızı sırtında taşısın

Koşuşturanı bir biz kaldık

Geceler karanlığı kaşısın

Uyanığı bir biz kaldık…

Mülteci isteksizliklerimize rağmen

Göç diyarlarında ayak izimiz çınlasın…

Sırtımızda asırların hamulesi varken

Uykular unutkanlığımızı sayıklasın…

Sulara karışsın pusuda gölgeler

Çamurlar arkamızda barınsın

Erisin güneşte baykuşlar ve iblisler

Gönlümüzde ürpertiler arınsın…

İşte bu sefer…

Kardeşlik menfaatlerden sıyrılsın

İşte bu seyrüsefer…

Zaman mekândan ayrılsın…

Lodosun karga tulumba beklentiye götürdüğünü

Merdiven başında uyuyakalışlarımdan bilirim

Her uyanış getirecek oldu yeni bir günü

Unutturamadı bir öncekinin öldüğünü…

Güneşin her iki kızıllığında kanayan denizi

Gözlerimin kısıklaşmasından bilirim

Zamanın işlemediği o karanlık dehlizi

Gelmeyişlerle öğretti her bulanık ayak izi…

Duman,  yürüyor

Duman duman yürüyor…

Eteklerinde gölgeler beliriyor

İnce bir ıslık

Sonra içli bir keman

Tar gaydası arkadan

Ve duman,

Duman, yürüyor

Duman duman yürüyor…

Renkler ararım,

Kör gözümün fehiminden doğan

Güldüğüm gün,

Ertesinde ağlarım…

Bilinçaltı bir hüsrandır

Sağır duygular

Sessiz de olsa

Beyne yönelmiş isyandır…

İstasyonlardan çıkar eski isyanlar

Lokomotif sesi daha bir öfke verir

Kızgın kalabalığa yayılır

Yurdun vücudu ışıldar…

fairouz söyle şarkını sen

beyrut çökerken

telaviv büyürken

ölüm de ölürken

sahillere kızıl dalgalar vuruyor

güneş balçık tutuyor

kanayan denizi gizliyor

fairouz söyle şarkını sen…

TASALLUT

Hey! Diye bir nida mıydı?

Yoksa bükülen bir dem mi?

Bir evham bir hörf

Bir eski zaman büyücüsü mü?

Terazinin kefesinden biri boş

Tartılmıyor adaletsizlikler

Eşi benzeri yok

Bu yargısız endamın

Yapıştı gitmiyor üzerimden

Kum saati akmıyor

Haznenin kum birikmemiş köşesine

Ve zaman bitmiyor ozaman

Ve yalnızlık gitmiyor ozaman…

Karanlıkta oturan adam

Kilometrelerce uzaktaki cüce

Bir tek onlar meydan okudu

Alemi karartan bu güce

Kardeşlikleri yitirilmiş halktandılar

Birisi türk diğeri arap

Onlar inandıkça onarıldı

Tarumar gönüllerdeki mihrap

Karanlıktaki adama bombalar yağdı

Gecelerce günlerce

Cücenin içi yandı

Dua gönderebildi sadece…

Buhran, nöbet, sağanak

Saçlara düşen ak

Vaktin sesini bulup

Aydınlığa kavuşmak

Kendi nefesinde boğulurken

Şifa niyetine konulurken

Benliğin hırsına doyup

Hizmetin elinden tutmak…