Pencerede perdeyim
Feri bekler iken
Her an kederdeyim
Bu kederden ki
Sade özlem türküsü çalar telim
Ve her şiir kabıma sığmaz benim…

 Yolda yürürken karanlık sarardı insanı ta ki o pencereden huzmeler halinde çıkan ışığı görene dek bu mahalle hep böyle karanlıkken kimdi bu ışığı yayan pencerenin içinde oturanlar ….bilmiyorum ama o adamlar her toplandığında benim içim o ışıkla aydınlanırdı. ilhan hocanın hatırası…