Bu sonbaharda tüm göçenler gibi ay da göçtü daha soğuk bir yerler arıyordu kendisine herkesin aksine…Sıkılmıştı yalan sevdalara şahit gösterilmekten kendi sevda yanığı varken….Simsiyah bulutlu bir gece terketmeliydi gökyüzünü…Artık yıldızların vaktiydi onlara gün doğmuştu…Ay raksını tamamlayacaktı bu sonbahar kameri takvime göre…Yorulmuştu kendisini insanların yüzlerine benzetilmekten…Hep susuz, suçsuz bırakılmıştı temizliğin yegane örneği olmuştu…Göçtü kervan kaldık dağlar başında diyebilmek varken  ayyüzlüm,ayşahit,aygibiyar demek vacib olmuştu şu insancıkların dillerine…Mademki kervanın göçtüğünü hissetmiyordu insancıklar ay göçmeliydi o zaman…